's Morgens na dat we wakker zijn geworden kijken we nog even uit het raam naar het meer van Geneve. Vanuit onze kamer kunnen we er nog een hoekje van zien. Om beurten gaan we douchen en ruimen ondertussen onze binnentassen weer in. Het weer ziet er goed uit. Om een uur of half negen nemen we de lift naar beneden om te ontbijten. En ik wordt blij verrast dat ontbijt in IBIS hotel niet het gebruikelijke droog stokbrood met jam en vieze koffie, maar echt een uitgebreid ontbijt. Zou ze het dan toch leren, die fransozen? Na het ontbijt halen we boven onze spullen om deze weer in de motoren op te bergen. Dan nog ff terug voor de motorkleding en de helm en dan kunnen we op pad. We rijden richting centrum en stoppen bij het tankstation om de motoren van de broodnodige octaan houdende benzine te voorzien. En dan begint dan toch echt de route des Grandes Alpes. In het begin slingert de weg zich door de voetheuvels. Onderweg zien we dat het 's nachts nog geregend heeft, de weg is nog nat. Dus voorzichtig op het gas in de bochten. Als waarschuwing staat er ergens nog een auto klemvast in een stuk overhangende rots gereden. We passeren een restaurant waar een groot aantal motoren staan geparkeerd. Wij zijn pas net onderweg en rijden lekker door. De eerste col, de col des Gets is een beetje een deceptie, het is gelegen in wat grotere plaats en we zien geen bord die de col aangeeft. We rijden nog een stukje door tot Chatillon Sur Cluses. Daar stoppen we bij een restaurant voor koffie. Terwijl we daar zitten komt er flinke collonne van een circus voorbij. Ze rijden circa 25 km per uur. Shit als we daar achter zitten door de bergen worden we daar niet vrolijk van. Maar voorlopig zitten we aan een lekkere bak koffie, helaas zonder gebak. Na de koffie plakken we eens sticker op het restaurant en rijden weer door in zuidelijke richting. Er wacht ons een mooie afdaling. De afdaling brengt ons in Cluses waar een stukje door de stad moeten rijden. Voor ons zien we het circus rijden. Vervolgens is de weg die ik gepland had afgesloten. We rijden een stukje in oostelijke richting en steken vervolgens door een wijk om weer op de D902 uit te komen. Het circus zijn we gelukkig kwijt. We stijgen richting de col de la Colombiere. Daar aangekomen is alles dicht en we hebben trek dus we stoppen niet maar rijden door. Even verderop in het berg dorpje La Chinaillon vinden we een bakker met een terrasje en parkeerplaats voor de deur -perfect-.

Binnen zoeken we wat lekkers uit, ik ga voor een quiche Lorraine en een grote kom cappuccino. We eten op ons gemak het is lekker weer en het uitzicht is mooi. Ik experimenteer wat met de selfiestick die ik pas gekocht heb. Dat is nog niet gemakkelijk blijkt later uit de opnamen. Toen we in het dorp aankwamen zijn we om een afzetting gereden. Kennelijk is er verderop in het dorp wat te doen. Maar wij keren terug naar de wegversperring om weer naar het open deel te rijden. De geplande route moeten we verlaten maar het blijkt dat de detour ons keurig aan de andere kant van het dorp weer op de route brengt. Een uurtje later moeten we weer door een dorp met festiviteiten, weer afgesloten weg maar hier missen we kennelijk de detour. We proberen tussendoor te sneaken maar worden op een gegeven moment toch terug gestuurd. Komende vanaf de andere kant zien we dan ook de detour die ons weer op de route brengt. Een mooie weg doe omhoog slingert naar de col de Aravis.

 

Dit is een col zoals een col hoort te zijn veel restaurantjes, souvenirsshops en vooral veel toeristen. We parkeren de brommers langs de kant van de weg, want we willen hier wel een sticker achterlaten. Deze plakken we op de paal van het bord met de naam van de col, want het bord hangt te hoog om hier een sticker op te plakken. In één van de shops vinden we een batch van de col en een trend wordt geboren. Want bij de volgende col de col de Les Saises vindt Jeroen ook weer een batch. Hier stoppen we voor de koffie. Het is nogal druk maar door creatief met kurk vinden we toch een plek waar onze motoren kunnen staan.

Het is echt een ski-oord, maar nu zien we dat met de stoeltjes lift mensen met hun mountainbike mee naar boven worden gebracht. Kennelijk kun je over de ski pistes naar beneden rijden. We gaan weer op pad en worden getrakteerd op een schitterende kronkelende weg richting 'cormet de roselend'. We stoppen eerst voor foto's bij het lac du Roselend. Hier heb je echt een wijds uitzicht over het meer en de omringende bergen. Nog een klein stukje en we stoppen op de col "Cormet de Roselend". Het ziet er boven onherbergzaam uit. Een andere rijder is zo vriendelijk om van ons een foto te maken.

Na de col wacht ons uiteraard een afdaling dit maal met zeer veel haarspeld bochten, heerlijk!. De afdaling brengt ons in Bourg-Saint-Maurice waar we de overnachting hebben gepland. Het vooraf geselecteerde hotel is echter vol. Maar niet getreurd iets verderop zit nog een hotel, daar is wel plek. Het hotel is ergens in de jaren 50 voor het laatst gerenoveerd is en daarna alleen verhuurd. Aan de receptie zit een wat fossiele fransaise die er vanuit gaat dat gerookt vlees langer houdt. Want ze doet aardig haar best. Maar voor de rest is het er wel gezellig :), zeker omdat wij er zijn. We parkeren de brommers achterom en halen onze spulletjes naar de kamer. We kijken op het balkon over de hoofdstraat uit, nog onwetend dat wij ook bekeken worden. Na het opfrissen lopen we het hotel uit om wat te eten. Aan de overkant van de weg is een restaurant en we nemen een tafeltje op het terras. Tijdens de bestelling wist de exotische gastvrouw er uit te brengen dat ze naar ons had zitten kijken terwijl wij op het balkon stonden. Tja, dat weten we dan ook weer. Verder was de hamburger en het bier groot, helemaal goed. We hebben lekker getafeld en daarna nog na wat aandringen wat in het hotel gedronken voordat we naar de kamer gingen om de camera's op te laden en inhoud van de sd kaartjes op de laptop te zetten.

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren, er wordt geen persoonlijke data vastgelegd.
Ok