Na een wat onrustige nacht schreeuwt de wekker moord en doodslag, het is tijd om op te staan. Langzaam kom ik overeind en ga eerst mijn behoefte doen, first things first. Daarna loop ik naar het balkon om naar buiten te kijken en pfff het regent. Daar worden we niet vrolijk van. Om beurten handelen we ochtendritueel in de badkamer af. Ondertussen de spulletjes weer in de binnentassen stoppend zodat we na het ontbijt gelijk van pleitmans kunnen. Terwijl we de trap aflopen richting het ontbijt ben ik benieuwd wat ons dat gaat brengen. Want enerzijds prijzen ze zichzelf als uitvalsbasis voor motorrijders aan en anderzijds, het blijven Fransozen. En eerlijk is eerlijk ze hebben zelfs parkeerplaatsen voor motoren. In de eetzaal aangekomen zien we een uitgebreid ontbijt buffet en zelfs de koffie is goed te drinken. Mijn kaak is er niet beter op geworden dus ik tik eerst twee paracetamol weg. Vervolgens maak een bekertje yoghurt meester. Daarna haal ik wat fruit altijd goed voor de vitamientjes. Na het ontbijt haal ik eerst de binnentassen op om deze in de koffers te stoppen. Een ander stel motorrijders is al vertrokken dus ik kan goed bij de zijkoffer. Daarna weer naar boven om de motorkleding en de regenkleding aan te doen want het regent nog steeds. Beneden staat een leuke jonge dame van het hotel klaar met een handoek voor ons om het zadel droog te maken, niet slecht die service. Dus dit hotel, hotel Edelweis in Briancon is een aanrader. Bij de eerste gelegenheid tanken we de motoren af, daar moeten we de hele rit mee kunnen doen. We gaan weer verder in zuidelijke richting. Hoewel het regent is het goed te rijden. De weg slingert zich door het bergachtige gebied, onderweg zijn er veel kleinde dorpjes die zich aan de weg uitstrekken in een typische lint bebouwing. Rond koffietijd stoppen in Guilestre, we parkeren de motoren op het kerkplein tegenover de kroeg "Le Pub". Daar gaan we onder het afdak zitten en bestellen een bak koffie. Onder het afdak hoeven we niet onze motorkleding af te pellen en kunnen zicht houden op onze motoren. Als goed katholiek ahumm.... weet ik natuurlijk dat tegenover de kerk bijna altijd een kroeg is. En dat vele kerkgangers de kerk niet hebben gehaald :) En hoewel het slecht weer is zijn we toch in een goed humeur. De regen valt ansich nog wel mee. Na de koffie stappen we weer op het is zowaar even droog. We rijden richting zuiden en over niet altijd te lange tijd heb ik een vraagteken op route in de navi staan. De vraag is: rijden we nog de Col de La Bonette omhoog of gaan we verder richting zuiden. Maar eerst nog een lekker stukje sturen. In het dorpje zie ik bakker en we stoppen even kort om te kijken of daar kunnen lunchen, maar jammer de bakker is gesloten en er is geen plek om even te zitten en dus geen koffie. We rijden verder en komen in Jausiers aan daar stop ik even kort op een parkeerplaats of grote bushalte om met Otto en Jeroen te overleggen wat we doen met de col de La Bonette. We besluiten ondanks het weer deze omhoog te rijden, we zijn er nu wie weet wanneer we weer in de gelegenheid zijn. We spreken ook af om kijken waar we kunnen lunchen. Maar ietsjes verder in Jaustiers zien we aan de afslag naar de col de La Bonette een restaurantje. We stoppen en we zetten de motoren op de bok. Bij het restaurant kunnen we weer buiten zitten, de temperatuur is gestegen en het is lekker. Ik heb eigenlijk niet veel honger en zou voldoende hebben met een broodje maar dat staat niet op de menukaart. Er staat wel een crock monsieur op, die bestel ik dan maar. Even later komt de ober die ergens in de hippie tijd is blijven hangen met een gigantisch bord patat en sla. Oh ja er lag ook ergens een tosti. Tot zover klein gerechtje, dacht al dat 9 euro best veel voor een tosti is. Wel laten het ons dan maar goed smaken. Na ongeveer een uurtje stappen we op. We draaien richting oosten, richting Italië om de col de la Bonette op te rijden. De weg stijgt sterk en onderweg zien we oude militaire bouwwerken. We zien een schaapsherder met een grote schaapskudde die de berg af komt. Naar mate dat we hoger komen wordt het weer slechter. Met name de wind wordt steeds straffer. Tot het moment dat we bijna de top hebben bereikt, op dat moment kunnen we nog nauwelijks onze motoren overeind houden. Op dat moment neem ik samen met Otto het besluit dat het mooi is geweest en dat we omdraaien om weer naar beneden te rijden. Op de weg terug kalmeert het weer wat en na een tijdje moet ik stoppen voor een sanitaire stop. We stoppen bij een restaurant dat lager dan de weg ligt. Het restaurant blijkt gesloten, jammer we hadden ook gehoopt een batch van deze col te kunnen scoren. Maar de blaas moet toch leeg en dus zoek ik een plekje waar ik waarschijnlijk niemand tot last zal zijn. Daarna stappen we vlug weer op richting Valberg. We passeren het restaurant en slaan links af.  We volgen de doorgaande weg de D902 naar col de la Cayole, echt een mooie slingerweg. Het begint weer te regenen en boven stoppen we kort bij het monument en nemen foto.

We maken nog een praatje met een man die op de parkeerplaats staat met een camper. Hij is vanuit de warmte toch naar buiten gekomen om met ons een praatje te maken. Hij blijkt ook motor te rijden en zou hier ook wel willen rijden. Maar nu is hij met de camper op vakantie. Na een kleine 10 minuten rijden we verder richting Valberg. Het gaat nu stevig bergaf. Inmiddels is het ook tijd voor koffie geworden. Boven op de col was er geen restaurant en ergens in de afdaling zie ik een restaurant met een grote tent ervoor. Aangezien het nog steeds regent lijkt het me goed daar dan te stoppen voor koffie. Het restaurant blijkt Relais de la Cayole te heten. We krijgen een lekkere bak koffie om de kern temperatuur weer wat op te krikken. De koffie is net geserveerd als er nog twee motorrijders stoppen die vanaf de andere kant kwamen. Zij stopte eigenlijk alleen om de regenkleding aan te trekken. Ook Nederlanders blijkt. Ik help één van de twee met zijn regenoveral goed te doen en hij verteld dat zij vanuit het zuiden komen en nu net de regen in rijden. Voor ons een goed teken, voor hun niet zo. Maar helemaal er op vertrouwen doe ik niet, ik houd mijn fleece aan als we weer vertrekken. Niet veel later blijkt dat helemaal verkeerd te zijn. Eenmaal helemaal afgedaald het dal in is het daar zo'n 25 graden, da's best wel warm met je regenkleding met daaronder je motorkleding en daaronder nog een fleecevest. Dus vlug stoppen om dat allemaal uit te pellen. We staan naast een bergrivier, het is hier echt mooi. We nemen wat foto's en rijden weer verder.

In Guillaumes verlaten we de D902 om over de D28 naar de Col de Valberg te gaan. Dit is een weg die uit de rotswand lijkt gehouwen met rechts een rivierbedding. De weg volgt de grillige contouren van de berg. Helaas is ook het wegdek grillig en na een poosje meldt Otto dat hij er niet vrolijk van wordt. Gelukkig is het hotel niet meer ver weg. Op de col de Valberg stoppen we voor het plakken van de hornets sticker en wat foto's.

Ze worden wel bekeken die stickers want de website heeft bezoekers uit de omgeving waar we gereden hebben. Na slechts enkele kilometers rijden we Valberg binnen. Valberg kent zijn hoogte momenten waarschijnlijk in de winter, het is echt een skioord. Bij het hotel aangekomen informeren we naar kamers en we hebben weer mazzel er is nog een vier persoonskamer voor ons vrij. We mogen de motoren in de kelder van het hotel parkeren. Vlug zetten we de brommers binnen neer en zeulen met onze bagage naar boven. Vlug de motorkleding uit want het is behoorlijk warm. Ik kan wel een douche gebruiken. Na dat we gedoucht hebben gaan we op zoek naar wat te eten. In het dorp vinden we grilrestaurant waar meer mensen zitten. Er vanuit gaande dat dit een goed teken is gaan wij ook naar binnen. En inderdaad is het er gezellig, de menukaart ziet er goed uit en de prijzen zijn schappelijk. Ik bestel dit keer pasta, want daar heb ik zin in. Uiteraard een bier erbij om de keel te smeren, niet dat dat nodig is want ik ga niet zingen. Na het eten slenteren we terug naar het hotel. Jeroen en Otto nemen nog een afzakker in het hotel, ik had een onrustige nacht gehad en sla dit keer over en ga met twee paracetamol naar bed.

Deze website maakt gebruik van cookies enkel om de website goed te laten functioneren, er wordt geen persoonlijke data vastgelegd.
Ok